HITS Music

Միշո

Haytgha — Mon, 08 Mar 2010 20:44:33 GMT

"Ռեփում չկա թեմա ու օրենք, կա միայն ազատություն…”

Լինումա չի լինում` Մասիվ ա լինում
Որտեղ բժշկի ընտանիք ա ապրում
Մի օր այնտեղ տղայա ծնվում
Ում անունն էլ Միքայել են դնում…
Միքայելը մի օր Միշոյա դառնում
Հարգված ու սիրված հարազատ քուչայում
Ամենաշատը Միշոն հենց ռեփ ա լսում
Հայերեն ակտուալ տեքստեր ա գրում:
Ու մի օր էլ Միշոն քուչից ստեղ ա հասնում
Ու հլը ճամփեն իր շարունակում:
Բժիշկ, երաժիշտ ու ռեփեր ա դառնում
3 ալբոմ ա Միշոն թողարկում
Ու հենց էս Միշոն էլ «Հայ Թիմա»-ա ստեղծում
Իսկ հիմա կարդացեք` Միշոն ա խոսում…

Ռեփեր Միշոն "Հայ Թմի”-ից

- Ի ՞նչ ես պատասխանում, երբ քեզ հարցնում են` «Ի՞նչ կա, չկա»:

- Դա պարտավորված հարց ա, որ պետք ա լինի: Եթե ամեն անգամ մարդիկ հարցնեին էն, ինչ շատ կարեւոր ա, կհոգնացներ: Հայերիս մոտ սա բարեւի մի ձեւա: Միտքը միացնելու կարիք չի լինում, ավտոմատ պատասխանում ես` «հեչ` քո մոտ»: Իսկ հետո նոր պատասխանում եմ` իրականում ինչ կա:

- Չկա մի ռեփեր, ում կենսագրությունը կարդալիս չհանդիպենք թմրադեղերի, բռնության, կալանքի, դաժանության… Ո՞ր իրադարձությունը քո կյանքում հանգեցրեց քեզ ռեփ երաժշտությանը:

- Նմանատիպ իրադարձությունները, որ լինում են ուրիշ ռեփերների մոտ, չեն դրդում նրանց, որ դառնան ռեփեր: Ուղղակի կյանքը, ապրելակերպը համընկնում ա տվյալ իրադարձությունների հետ: Իմ մոտ կոնկրետ դեպք չի եղել, որից հետո ես որոշեցի զբաղվեմ ռեփով: Ուղակի էդ ոճը շատ սիրեցի: Իսկ նման կրիմինալ դեպքեր, բնականաբար, եղել են, բայց դա ավելի գեղեցիկ ա, եթե արժի, կամ եթե տեղին ա, երգերում ավելի ուրիշ ձեւով ներկայացնեմ, քան ես ուղակի դրանով իմ անունը բարձրացնեմ: Իսկ այդ իրադարձությունները առիթ են տալիս դրանց անդրադառնալ երգերում:

Մասնագիտությամբ բժիշկ Միշոն

- Մի քանի դպրոցներում ես սովորել, ամեն հարցում ե՞ս այդքան փոփոխական:

- Ամեն հարցում չեմ փոփոխական: Ես ավելի առաջնորդվում եմ իմ հարմարությամբ: Օրինակ, դպրոցները ոչ թե փոխում էի ավելի լավի համար, այլ ուղղակի տենց ստացվում էր: Բայց ինչ վերաբերում ա իմ հիմիկվա կյանքին, փորձում եմ ինքս ինձ հարմար լինել, քան ինչ որ մի բան փոխել, եթե դա հնարավոր ա:

- Իսկ եթե այնուամենայնիվ փոխում ես, նախորդը լիովին զիջո՞ւմ է իր տեղը հաջորդին:

- Աշխատում եմ, որ հենց տենց էլ լինի, բայց մոռանալն էլ ա սխալ, օրինակ, ընկերներիս հետ կապը միշտ պահպանում եմ: Բայց իմ կյանքում հիմնականում ամեն ինչը փոխվել ա: Էտ փոփոխությունը դպրոցական կյանքից դեպի ջահելական կյանք իմ մոտ շատ կտրուկ ա եղել: Նույնն էլ համալսարան ընդունվելուց ու ավարտելուց հետո:

- Մասնագիտությամբ բժիշկ ես: Բժիշկներին հատուկ մարդասիրությունը ինչպե՞ս ես օգտագործում քո արվեստում:

- Դրա չափը ես չեմ, ով պիտի ասի: Թե մարդասիրությունը, թե բնավորության հատկանիշների այլ տարրերը, էտ ամեն ինչը ես ավելի սիրում եմ երգերով ներկայացնել, որ մարդիկ դրանով չափեն ու կարծիք կազմեն, այլ ոչ թե մարդ կոնկրետ ասի, թե ինչպիսինն ա: Իսկ բժշկությունը իմ ռեփի հետ ընդհանրապես ոչ մի առնչություն չունի:

Միշո. "Ռեփում չկա թեմա ու օրենք, կա միայն ազատություն...”

- Սովորաբար ռեփերներն են հանդիսանում իրենց ստեղծագործությունների հեղինակը, ու դու էլ ինքդ ես գրում երգերդ: Առաջնահերթ գրվում է ռի՞թմը, թե՞ հանգը:

- Հիմնականում սկզբից երաժշտությունից ա սկսվում, չնայած կան երգեր, որոնք առանց երաժշտության եմ գրում: Հետո բառերը նստացնում եմ երաժշտության վրա: Բայց ինքս երաժշտություն չեմ գրում: 3 տարվա երաժշտական թերի կրթություն ունեմ:

- Իսկ երբ սկզբում ստեղծվում է երաժշտությունը, ինչպե՞ս ես որոշում թեման:

- Լինում ա, որ նախորոք գրվում ա երաժշտությունը, ու հիմնականում գրում ա Սերժոն: Շատ դեպքերում լինում ա, որ ես ունենում եմ ինչ որ միտք, թեմա ու ընդհանուր շատ խորանալ էլ պետք չի լինում, ուղղակի բացատրում եմ վիճակը, ու Սերժոն եւ մյուս հեղինանկներն արդեն շարունակում են իրենց պատկերացմամբ: Բայց նենց էլ չեմ անում, որ շատ ինձ հարմարվեն: Ազատություն եմ տալիս նրանց, որ իմպրովիզ անեն, ու էդ դեպքում ռիթմիկ ու հանգային ավելի հետաքրքիր լուծումներ եմ գտնում:

Շատ ա լինում, երբ Սերժոն ինչ-որ մինուսներ ա ունենում, լսում եմ ու միանգամից պատկերացնում եմ, թե ինչ կարելի ա անել: Ավտոմատ ա ստացվում ամեն ինչ: Սխալ կլինի շարժվել ինչ-որ ստրուկտուրայով: Ռեփում չկա թեմա ու օրենք, կա միայն ազատություն, ամեն ինչ էլ կարելի ա անել: Երբ իրանք են մինուս հավաքում, ես եմ հարմարվում, կամ ունենում եմ մի միտք ու ասում եմ, թե ինչ անեն:

Ռեփեր Միշոն ամեն հարցում փորձում է անել մաքսիմալ լավը

- Օրվա ո՞ր ժամանակահատվածն է քեզ համար առավել արդյունավետ` ստեղծագործելու համար:

- Տարբեր ժամերի, բայց հիմնականում գիշերը, որովհետեւ ցերեկը շատ զբաղված եմ լինում, ստուդիա եմ գնում, չնայած հենց էս պահին էլ ստեղծագործում էի (Միշոյի կողքին կային թղթեր, սեւագրեր եւ գրիչ, իսկ համարյա թե միշտ միացված համակարգչում անդադար տարբեր պրոեկտներ են մշակվում):

- Հիմա, երբ լսում ես առաջին արված գործերդ, ի՞նչ կարծիք ունես: Շատ բան կշտկեի՞ր:

- Շատ ա լինում, որ մինչեւ երգի թողարկվելը լիքը բան փոխում եմ, բայց երբ երգը արդեն դուրս ա գալիս, ես համարում եմ, որ էտ ժամանակ տենց պետք ա լիներ: Կարող ա էտ երգը հիմա այլ ձեւ գրեի, որովհետեւ հիմա ուրիշ եմ, իսկ էն ժամանակ ուրիշ էի: Ու դրա համար շատ չեմ քննադատում երգերս, չնայած տարբերությունը ահռելի ա, նամանավանդ նոր` երրորդ ալբոմիս հետ համեմատած:

Ինչքան ձայնագրած, էդքան էլ չձայնագրած երգեր ունեմ, որ գրել, վերջացրել եմ, իսկ հաջորդ օրը կարդացել ու զզացել եմ, որ դրանք մենակ ես կհասկանամ: Ամեն ինչ սեւագրերից ու խզբզանքներից ա առաջանում: Լինում ա, որ երգի մի մասը գրում եմ ու հետո լրիվ ջնջում: Արտասահմանյան ռեփերներ կան, օրինակ, Ջեյ Զին, երբեք չի գրում, մյուսները մաքրագրում են, իմ մոտ էլ սենց ա: Էսթետիկ հարցերը ինձ մոտ բացակայում են:

Քանի որ ես արդեն լսել եմ իմ երրորդ ալբոմը, որը դեռ ոչ ոք չի լսել, այն դեռ չի թողարկվել, իմ պատասխանը կարա շատ կտրուկ լինի ու ինքնաքննադատությունս վախանցվի ֆանատներիս կամ լսողներիս: Հիմա եթե ասեմ, որ տարբերությունը շատ մեծ ա, դա ինքնագովազդի նման մի բան կլինի, բայց ես ոչ թե իքս եմ ասում, այլ իմ ամենանեղ ու ամենահարազատ շրջապատի խոսքերից եմ ասում ու դատում: Նախկինում սենց ռեակցիա ալբոմիս չի եղել նույնիսկ ընկերներիս շրջապատում:

Բացվել է Միշոյի պաշտոնական կայքը

- Դե պատմիր թվով երրորդ ձայնասկավառակիդ մասին:

- Ալբոմը կոչվում ա «Զրո» ու բաղկացած ա 2 CD-ից: Ալբոմի դիզայնի հեղինակն է Վահան Ստեփանյանը եւ հետաքրքիր բան ենք մտածել, փայտի տուփերի մեջ ա լինելու: Առաջին CD-ի երաժշտական մասը եւ պրոդյուսինգը ապահովել է DJ Սերժոն, իսկ մյուս մասը` New People–ը, դա Նարեկն ա`A Chilla-ն ու Արտյոմ Մանուկյանը: 2 ալբոմներում էլ շատ համագործակցություններ կան: Համագործակցել ենք Վահագն Հայրապետյանի հետ, շատ հետաքրքիր բան ա ստացվել, "Կատուներ”-ից նաեւ շեփորահար Տիգրանի հետ: Սերժոյի ալբոմում համագործակցել ենք Էմմիի հետ: Ունեմ դուետներ Գարիկի, Աստղիկ Սաֆարյանի, մեր Սաշի, Apeh Jan-ի հետ: Նաեւ ունեմ դուետներ երաժիշտների, ոչ թե երգիչների հետ: Դուետները շատ են, որովհետեւ երգերն էլ են շատ: Առանձին երգեր էլ շատ կան: Կան ռոմանտիկ երգեր, որ սաղ գիտեն` Սերժոյի մոտ ինչքան լավ ա ստացվում, ու New People–ն էլ իրա «բարխատ»-ը ունի երաժշտության մեջ:

2 ալբոմներն էլ արդեն պատրաստ են, բայց ես ինքս չեմ կարա ասեմ` երաժշտական տեսանկյունից որն ա մյուսին հաղթում, լրիվ հավասար են ստացվել: Իրանք շատ են սյուրվել երաժշտության մեջ, ու էտ սյուրվելը իրանց մոտ էնքան լավ ա ստացվում, որ մեկը մեկին անցնում ա: Ապրիլի 30-ին տեղի կունենա ալբոմիս շնորհանդեսը: Ուզում եմ, որ կիսահամերգային լինի ու «live band»-ով, հենց "Կատուներ”-ի տղերքի հետ` հիփ-հոփ, կլասիկ ոճում:

Սիրված երգիչ Միշոն

Արդեն նկարահանում եմ էս ալբոմի երգերից առաջին տեսահոլովակս` երգի անունը հենց "Զրո” ա: Ալբոմից ամենակոմերցիոն երգը հենց էդ էր, որը կներկայացներ ալբոմը: Տեսահոլովակի ռեժիսորն է Գոգա Խաչատրյանը: Ու երեւի ապրիլի 1-ից արդեն եթեր կմտնի:

Մինչեւ ապրիլի 30-ը ընդհանրապես մերժում եմ մասնակցել հեռուստահողորդումների, համերգների: Արդեն մի քանիսը մերժել եմ: Միայն "3 պատ” հաղորդմանն եմ մասնակցել, որովհետեւ իմ ընկերներն են, չէի կարա մերժեի: Էս նոր երգերը, որ արդեն կան, հիմա էլ չեմ պատկերացնում հին երգեր երգելը: Իսկ հետո արդեն կսկսեմ երեւալ հեռուստահաղորդումներում: Էս տարի ուզում եմ շրջագայություն անեմ Մոսկվայում, Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում, Պիտերում ու վերջում Երեւանում: Էս տարին բուռն ա:) :

- Այսքան տարբեր երաժիշտների, արվեստագետների հետ ես աշխատում, ո՞ր համագործակցությունն էր ամենահետաքրքիրը եւ յուրահատուկը, եւ ո՞րն էր ամենից անհետաքրքիրն ու ձանձրալին:

- Ունեմ ժամանակին ձայնագրած դուետներ, որ այդ կատարողների հետ հիմա էլ չեմ համագործակցի, որովհետեւ նրանց հետ մի անգամ էր պետք երգել ու էդ տիպի մեջ: Կա մարդ, ում հետ մի քանի անգամ եմ համագործակցել, օրինակ, համարյա թե ամեն ալբոմում կա դուետ Տիկոյի հետ, ով բավականին ճանաչված ա: Մարդիկ կան, ում ձայնը անընդհատ հնարավոր ա օգտագործել, նենց, ոնց ուզում եմ: Արդեն ասացի, որ նոր ալբոմումս Էմմիի հետ դուետ ունեմ, ում հետ «Հայ Տղեք»-ում մենք էլի դուետ ունեցել ենք: Իրա ոճը ու ձայնային տվյալները էնքանով համապտասխան են, որ շատ բան դեռ կարելի ա անել, ու հաստատ էս դեռ մեր վերջին համագործակցությունը չի: Իսկ ամենաանհետաքրքիր համագործակցությունը նշանակում ա, որ ես ուրեմն փոշմանել եմ հետո, եթե խոսքը Սյուզիի մասին ա, տենց չի: Անհետաքրքիր համագործակցություն, կարելի ա ասել, չեմ ունեցել:

Միշոյի մայրիկն իր թիվ մեկ ֆանատն է

- Բոլոր երգերումդ էլ մաքսիմալ ազնիվ ես: Քո տրամադրության վերելքներն ու անկումները ակնհայտ են: Մութ անկյունդ մեզ բացիր, «եթե դաժե անձնական ա»:) :

- Անձնականս լրիվ լուսավոր ա, ու ոչ մի բան հեչ էլ մութ չի: Էս ալբոմումս անձնականը չափից շատ ա, իսկ էն, ինչ չկա, հաստատ մի օր տեղ կգտնի իմ երգերում: Մութ անկյունը, որ ես որոշել եմ իմ երգում չլինի, երեւի ինչ-որ շատ ամոթ բան ա: Մութ անկյուն հիմա չունեմ:

- Ասում են` ավելի լավ է զղջալ արածի, քան չարածի համար: Ինչի՞ համար ես զղջում դու:

- Եթե մի բանը ինձ խանգարած լիներ հասնել այնտեղ, որտեղ ես հիմա եմ, հիմա մենք դրա մասին կխոսայինք: Օրինակ, էն, որ "Հայ տղեք” խումբը հիմա չկա, կարայի ասեի, որ "Հայ տղեք” խումբը չպետք ա ցրվեր, բայց կարող ա հենց դա էր պետք, որ ես դառնամ էնպիսին, ինրպիսին հիմա եմ: Դրա համար պետք չի զղջալ մի բանի համար, որ չի ստացվել, նունիսկ ամենավատ բաները, որ եղել են, պետք ա լինեին: Մեր «Հայ թիմ» շատ մարդիկ են մտել ու դուրս եկել, թեկուզ կարճ ժամանակով, ու դրա համար էլ չեմ զղջում: Իսկ անձնականից չեմ ուզում խոսամ, էդ արդեն թող մնա անձնական:

- Կարելի է ասել` գտնվեց մութ անկյունդ :

- Էդ անցյալ մութ անկյուններն են:

- Իսկ «Հայ Թմի” կազմում նորություններ կա՞ն:

- Էս տարի շատ լուրջ նպատակ կա ավելացնել "Հայ Թմի” արտիստների քանակը, կարող ա նույնիսկ երկու հոգով: Աչքի տակ մարդիկ կան, բայց հլը քիչ են, որ վստահ ասեմ` "այ իրան հաստատ կվերցնենք”: Ուզում եմ, որ շատ լուրջ քաստինգ արվի ու լրիվ նոր դեմքեր մտնեն "Հայ Թիմ”:

Ամեն ինչ կարա լինի, ու դրա համար ավելի ճիշտ ընտրություն ա պետք անել: Բայց սխալ ա ֆիքսվել ու վախենալ, որ կարող ա հետո էդ մարդը դուրս գա թմից: Հիմնականում պրոբլեմներ լինում են նրանցից, ով դուրս ա գալիս:

- Ինչպե՞ս ես հասկանում, որ սահմաններից անցել ես, եւ ինչպե՞ս ես կանգ առնում:

- Սահմանում եմ նենց, ոնց կլսեի, եթե լինեի ուղղակի հանդիսատես, ու մեկը աներ էն, ինչ ես եմ հիմա անում: Նախ դա պետք ա, որ դու կարողանաս ունենալ էդ կոնտակտը, կապը լսողի հետ, ու պետք ա պատկերացնես, որ ինքդ կարաիր էդ ամենը լսեիր: Ու պետք ա անել նենց, որ լսողը հասկանա, թե ինչ ես ասում, եթե պետք ա` վիրավորվի: Երգերում խոսքերս չեմ տարանջատում: Իմ համար հանդիսատեսը մի հոգի ա, ստեղծագործելուս չափանիշը, բնականաբար, իմ մակարդակն ա, բայց փորձում եմ ստեղծագործել այնպես, որ բոլորին հասանելի լինի, քանի որ տարբեր մակարդակի լսողներ ունեմ: Ես միշտ պատկերացնում եմ, որ խոսում եմ իմ հանդիսատեսի հետ: Առօրյա կյանքում սահմանները մի քիչ ավելի ուրիշ են, բայց ես սահմաններ ունեմ ու ճանաչում եմ դրանք:

- Քո ձայնասկավառակները ունեն բաց եւ փակ տարբերակներ: Քո առօրյա խոսելաոճում գերակշռում է բա՞ց, թե՞ փակ տարբերակը:

- Ընկերներիս հետ խոսում եմ բաց տարբերակով, մամայիս հետ` փակ: Ի դեպ, մամաս իմ թիվ մեկ ֆանատն ա: Կախված ա, թե ես որտեղ եմ ու ում հետ:

- Ոչ երաժշտական հերոսներ ունե՞ս, եւ ովքե՞ր են նրանք:

- Սպորտի ոլորտում ունեմ հերոսներ: Ինքս սպորտի մեծ երկրպագու եմ: Սիրում եմ իրանց գործի մեջ հերոս մարդկանց: Իմ համար հերոս ա Քոբի Բրայանթը: Ինձ թվում ա, մենք անցյալ կյանքում ընկերներ ենք եղել: Պոեզիա եմ սիրում: Համաշխարհային մասշտաբով թիվ մեկ հերոսը իմ համար միշտ Սեւակն ա եղել: Իրականում, ամեն ասպարեզում էլ հերոսներ կան, ու նրանք շատ են:

- Քո երկրպագուների համար ինքդ էլ հերոս ես: Ի՞նչ ես անում, որ չհիասթափեցնես տարբեր մակարդակներ ու մտածելակերպ ունեցող երկրպագուներիդ ու շարունակես միշտ հերոս մնալ նրանց աչքերում:

- Ընդհանրապես, ամեն հարցում փորձում եմ անել մաքսիմալ լավը, դա լինի տեսահոլովակ, ձայնագրման կամ երգերի որակ, որեւիցե պրոեկտ, որ մենք ենք անում: Հենց դա կարա լինի գրավականը, որ մարդիկ քեզ հերոս համարեն, ոչ թե դու ընտրես քեզ որպես ոչ հերոս ու էդ ոճի վրա աշխատես:

- Երգումդ նշում ես «ամեն ինչ կանեմ ես, համ իմը ըլնելու համար, համ երբ որ իմը ըլնես»… «գիտեմ ինչ ա պետք անել քո համար»… Իսկ ո՞վ եւ ինչպիսի՞ն պետք է լինի «աղջիկ, որ կլինես ինձ կին»…

- Հիմա պետք ա ասեմ էն, ինչ չեմ ասել երգերումս. աղջիկ, որ կլինի ինձ կին, պետք ա լինի ինձ ընկեր:

- «Ներելը չի ստացվում» երգը մեծ աղմուկ բարձրացրեց, եւ աղմուկը կարծես լսվեց նաեւ ԱՄՆ-ում, ու երեկ կոնգրեսականները ընդունեցին ցեղասպանության բանաձեւը: Թեման քո երգացանկում շարունակություն կունենա՞:

Ռեփեր Միշոն

- Թեմաներ կան, որոնց կանդրադառնամ, եթե կուտակվի մարդկանց անհանգստությունը, կամ եթե մարդկանց էնքան հետաքրքրի իմ կարծիքը էդ հարցի շուրջ, ու ես զգամ դա: Դեռ չեմ համարում, որ պետք ա էլի երգ գրեմ էդ թեմայով, չեմ ուզում, որ այն կոմերցիոն բնույթ կրի, որովհետեւ մարդիկ կարող ա տենց հասկանան: Շատ երգիչ-երգչուհիներ կարան թեկուզ դժբախտությունը կոմերցիոն դաշտ բերեն: Էդ դեպքում գիտեմ, որ երգը էլի հաջողություն կունենա, բայց հարկավոր ա զգալ, որ դա պետք ա, ոչ թե դա լավ կգնա, այլ դա պետք ա:

Armenchik & Lusine

Haytgha — Fri, 19 Feb 2010 10:27:45 GMT

Երեւանյան լեփ-լեցուն դահլիճում երկօրյա մենահամերգներից անմիջապես հետո Արմենչիկը հյուրընկալվեց մեր խմբագրությունում: Ներս մտնելուն պես, ինչպես բնորոշում են նրան շատերը, «ջիգյարով» երգիչը ձեռքը դրեց մեր խմբագրության չամուսնացած բոլոր աշխատակիցների գլխին` մաղթելով. «Տարոսը Ձեզ»… Կարդա, որ տարոսը քեզ էլ բաժին հասնի

Ակնհայտ էր. Արմեչիկի աչքերը երջանկությունից փայլում էին առավել, քան երբեւէ:

- Սկսենք նրանից, թե ե՞րբ Արմենչիկը սիրահարվեց եւ հասկացավ, որ ինչ-որ մեկի անունը ուժեղ բաբախյուն է առաջացնում իր սրտում:

- Ես եւ կինս` Լուսինե Մանուկյանը, ծանոթացել ենք անցած տարի դեկտեմբերի 21-ին Մոսկվայում: Նա արդեն տասնյոթ տարի էր` բնակվում էր այնտեղ: Ծնողները երեւանցի են: Հենց սկզբից շեշտեմ, որ հարսնացուս ռուս չէ. բոլորը կարծում են, թե կինս այլազգի է, բայց այդպես չէ: Երբ մեկնել էի Մոսկվա համերգի, նա համերգի նախաձեռնողներին օգնում էր կազմակերպչական գործերում: Մեր առաջին ծանոթությունը հենց այդտեղ էլ կայացավ եւ, ինչպես ասում են, լինելու բան էր, պիտի լիներ: Ես անգամ չէի էլ մտածում ամուսնության մասին: Ամեն բան շատ արագ ստացվեց, իսկ նրան տեսնելուն պես հասկացա, որ սիրում եմ, նա է այն միակը, ում փնտրում էի:

- Լավ, կասե՞ս` ով է ընտրյալդ, ի՞նչ մասնագիտություն ունի, ինչո՞վ է զբաղվում: Բացի այդ, մի բան էլ ճշտենք. ասում են` ընտրյալդ ռուսաստանաբնակ գործարար Արա Աբրահամյանի բարեկամուհին է: Ճի՞շտ է արդյոք:

- Առաջինը` Լուսինեն ռուս չէ, հայ է, ոչ մի բիզնեսմենի կամ թվարկվածների աղջիկն ու բարեկամուհին չէ: Պարզապես Մոսկվայում բնակվող լավ ընտանքի լավ ու հրաշալի աղջիկ է: Կինս 23 տարեկան է, Մոսկվայում է ուսանել. երկու բուհ է ավարտել` մասնագիտանալով տարբեր մասնագիտություններում: Նա իսկական հայուհի է: Հրաշալի ու լավ մարդ, անչափ բարի. եթե ըտրել եմ, ուրեմն հրաշալի մարդ է:

- Ամենից շատ ի՞նչը քեզ գրավեց Լուսինեի մեջ, ի՞նչով նա քեզ գերեց:

- Նախ` շատ կիրթ ու խելացի աղջիկ է ու ամենկարեւորը` բարի: Հետո նախանձություն չկա նրա մեջ, շատ աջակցող եւ քաջալերող մարդ է, ինչը ես գնահատում եմ: Արտաքինից շատ գեղեցիկ է, սակայն ինձ համար ավելի կարեւոր է հոգու գեղեցկությունը, եւ այս պարագայում այդ ամենը մեկտեղվել է: Ամենից կարեւորը` նա ինձ հասկանում է: Երբ նոր էինք շփվում, ըմբռնումով էր մոտենում այն հարցին, որ շատ զբաղված եմ, որ սա իմ կյանքն է: Հետո նշեմ, որ Լուսինեն իմ երգարվեստի երկրպագուն չի եղել, եւ այդ հանգամանքը մեր միասնության մեջ ոչ մի դերակատարում չի ունեցել, նա ուղղակի լսել էր մի քանի երգ եւ վերջ:

Համերգից առաջ տեսար, սիրահարվեցիր, հետո ի՞նչ եղավ… զանգեր, հանդիպումներ…

- Համերգից հետո եկա Հայաստան, սկսեցինք հեռախոսով շփվել, սկայպով, էլփոստով, ինչը շարունակվեց նաեւ Ամերիկայից: Հետո նորից Ռուսաստան մեկնեցի, կրկին հանդիպեցինք: Ծանոթացա ընտանիքի անդամների հետ ու հասկացա, որ, այո, նա այն միակն է, իմ կեսն է, ում երկար ժամանակ փնտրում էի:

- Ե՞րբ կայացրեցիր այդ վճռական որոշումը եւ ինչպե՞ս ամուսնության առաջարկություն արեցիր:

- Անցած տարվա ապրիլին մեկնեցի Ռուսաստան` հերթական համերգիս, մատանի վերցրեցի, մենակ գնացի իրենց տուն… Միանգամից ասացի` կամուսնանա՞ս ինձ հետ, ասաց` այո, իսկ մայրը զարմացած նայում էր, թե ինչ է կատարվում տանը: «Այո»-ից հետո որոշեցինք օրինականացնել այս որոշումը եւ գնալ զագս: Արդեն անցած տարվա հունիսին էլ Մոսկվայում տեղի ունեցավ մեր նշանադրության արարողությունը, որին ներկա էին ծնողներս, քավորը, քավորկինը, ընկերներ, հարազատներ: Մեր քավորը իմ շատ լավ ընկերն է, ով երգարվեստից չէ, բայց ես նրան եմ ընտրել, քանի որ ընտանքի լավ հայր է, լավ ընտանիք ունի, մեր կողքին կլինի եւ որպես լավ մարդ, եւ որպես օրինակելի անձնավորություն:

- Ծնողներիդ արձագանքն ինչիսի՞ն էր, երբ իմացան, որ Մոսկվայում աղջիկ ես հավանել:

- Ինձանից շատ էին ուրախացել: Ծնողներս գիտեն, որ եթե ընտրել եմ` ուրեմն ճիշտ ընտրություն եմ կատարել. նրանք իմ ցանկացած ընտրությանը կողմ կլինեին: Հայրս միշտ ասում էր` ամուսնացիր, թոռներ ունենանք, մեծ ընտանիք դառնանք` չնայած քույրս էլ երեխաներ ունի: Ծնողներս միշտ պատրաստ են աջակցել, միայն թե գտնեի երկրորդ կեսիս: Լուսինեին շատ սիրում են ու հարգում:

- Մի քանի ամսից էլ հարսանիքն էր. պատմիր, ե՞րբ տեղի ունեցավ, որտե՞ղ եւ ինչպե՞ս անցավ:

- Հարսանիքը տեղի ունեցավ անցած տարվա դեկտեմբերի 24-ին Լոս Անջելեսում, Սուրբ Ծննդյան տոներին: Ամեն բան արել ենք հայկական ավանդույթների համաձայն: Մեր օրհնությունը ստացել ենք Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցում, հարսանիքը ուղեկցվել է դհոլով, կլարնետով, զուռնայով, մայրս լավաշ է գցել մեր ուսերին, աման ենք կոտրել տուն մտնելիս…

Մինչ ա՞յդ էր հարսնացուդ քեզ հետ տեղափոխվել ԱՄՆ:

- ՉԷ, Լուսինեն ու իր մայրը (հարսնացուի հայրն այլեւս չկա) հարսանիքից տասն օր առաջ էին եկել ԱՄՆ եւ բնակվում էին ընկերներիցս մեկի տանը, որտեղից էլ հենց տեղի ունեցավ հարսին դուրս բերելու այդ գեղեցիկ արարողությունը, իսկ մինչ այդ, միասին զբաղված էինք հարսանիքի կազմակերպչական հարցերով:

- Ենթադրում ենք` հարսանիքը բազմամարդ է եղել. հայտնիներից ովքե՞ր էին հրավիրված:

- Դե, հարսանիքը ընդգրկուն էր` մոտ 480 մարդ: Հայտնիներից շատերը կային, ով այդ օրերին ամերիկյան մրցանակաբաշխությանը ԱՄՆ-ում էր, բոլորին էլ հրավիրել եմ. Սոֆի Մխեյանին, Խորեն Լեւոնոյանին, Նազենի Հովհաննիսյանին, Հարութ Բալյանին, «32 ատամից» Վաչեին, ԱՄՆ-ի իմ ընկերներին, բարեկամների, հարազատների եւ շատ-շատ ուրիշների:

- Հարսանիքին Լուսինեի համար ինքդ որեւէ բան կատարե՞լ ես:

- Իհարկե, իմ հարսանիքին երգել եմ հենց Vision երգը, որը նվիրված է կնոջս: Հարսանիքի ողջ ընթացքում տարբեր տեղերից շնորհավորանքներ, ծաղիկներ էինք ստանում:

- Հարսանիքից գրեթե անմիջապես հետո երեւանյան մենահամերգդ էր. հասցրի՞ք ամուսնական թեկուզ կարճատեւ ճամփորդության մեկնել: Բացի այդ, որոշել եք առանձի՞ն ապրել, թե՞ ծնողների հետ:

- Հարսանիքի հաջորդ օրը մեկնեցինք Լաս Վեգաս, քանի որ շատ հայտնի Mandalay bay դահլիճում համերգ ունեի: Հետո վերադարձանք, ընտանիքիս հետ Նոր տարին դիմավորեցինք եւ երկուսով եկանք Հայաստան. այստեղ Լուսինեն նաեւ տատիկ, պապիկ ունի, մտածեցինք` կայցելենք նաեւ նրանց: Մեր ընդհանուր բակում երկու առանձին տուն ունենք, որից մեկում էլ մենք կապրենք:

Իսկ Լուսինեն կաշխատի՞ իր մասնագիտությամբ, թե՞ նախընտրում ես, որ նա տնային գործերով զբաղվի:

- Լուսինեն իր գաղափարներն ունի, եւ կարծում եմ, նաեւ դրանք կյանքի կկոչի: Ինձ համար կարեւոր է, որ նա լինի իմ կողքին: Եթե Աստված տա, հետո կզբաղվի երեխաների դաստիարակությամբ, կաջակցի ինձ, ամեն բան ժամանակը ցույց կտա:

- Ընտանիք կազմեցիր, ի՞նչ է այն քեզ համար: Երեխա ունենալու մասին արդեն մտածո՞ւմ եք, թե՞ դեռ շուտ է:

- Ընտանիքն ինձ համար սրբություն է: Պետք է փորձեմ լավ ընտանիք ունենալ, ընտանիքի լավ հայր ու ամուսին լինել, ինչպես հայրս ու մայրս են տանջվել, մեզ մեծացրել, հասցրել մեր նպատակին, այնպես էլ մենք պետք է կարողանանք մեր երեխաների համար լավն անել, որ հետո էլ դրա պտուղները քաղենք ու վայելենք: Ես կցանկանամ ունենալ շատ բալիկներ, տեսնենք, Աստված ինչպես կամենա: Ես սիրում եմ մեծ ընտանիք, որ հետո, պատկերացնո՞ւմ եք, թոռներիդ հետ նստես, զրուցես… ինչ հետաքրքիր կլինի: Աստված ինչպես կկամենա, թող այնպես էլ լինի:

- Միշտ լարված գրաֆիկով ես աշխատում, հնարավո՞ր է` ամուսնությունը ստիպի դադար առնես որոշ ժամանակով:

- Ոչ, ավելի շատ պիտի աշխատեմ, հիմա ընտանիք եւ դեռ շատ երազանքներ ունեմ, որոնք պետք է իրականացնեմ:

- Երեւանյան մենահամերգին Լուսինեն դահլիճո՞ւմ էր, թե՞ տանն էր սպասում քեզ:

- Հա, իհարկե, ինձ հետ էր, կուլիսներում օգնում էր ինձ հագուստների ընտրության, վերջին շտկումներն անելու հարցում: Արդեն կա երկրորդ աչք, ով ասում է` այ, էսպես լավ է կամ էսպես վատ է… Ուրախանում է իմ հաջողություններով եւ միշտ կօգնի ինձ:

- Երկրպագուների մեծ բանակ ունես: Ի՞նչ ես կարծում, հնարավո՞ր է ամուսնությունից հետո նեղանա այդ շրջանակը, եւ հասցրե՞լ ես խելակորույս նամակներ կամ զանգեր ստանալ երկրպագուներիցդ:

- «Նոկիա» թատրոնում կայացած համերգի ժամանակ, երբ ասացի, որ ամուսնանում եմ, բոլորը շատ ուրախ ծափահարություններով ընդունեցին լուրը: Ես էլ շատ ուրախացա, հասկացա, որ իսկապես սիրում են իմ երգերը: Նույնն էլ Երեւանում համերգի ժամանակ կատարվեց, բոլորն էլ շատ ուրախացան: Ուղղակի խորհուրդ կտամ. թող լսեն իմ երգերը, ծայրահեղ քայլերի չդիմեն, գտնեն իրենց երկրորդ կեսին, ամուսնանան ու իրենց սիրած մարդու հետ գան Արմենչիկի երգերը լսելու

- Խոսենք շրջագայություններից. ի՞նչ նորություններ են սպասվում: Լուսինեն այդ ընթացքում կուղեկցի՞ քեզ:

- Առաջիկայում համերգներով կլինեմ Ռուսաստանում, Սիրիայում` Դամասկոսում, Հալեպում, Կանադայում եւ կշարունակեմ համերգներս նաեւ այլ երկրներում: Իսկ Լուսինեն հավանաբար չի ուղեկցի ինձ, քանի որ գրաֆիկը շատ խիտ է:
Շուտով պատրաստ կլինի նաեւ «Նոկիա» թատրոնի համերգի տեսասկավառակը: Ի դեպ, միակ հայն եմ, ով այս անգամ էլ առաջինն է «Նոկիայում» համերգ ունեցել:

- Այս ընթացքում հասցրե՞լ եք ինչ-որ բանի պատճառով վիճել, լուրջ տարաձայնություններ ունենալ:

- Լուրջ վեճեր չեն եղել, եւ եթե մարդ խելացի է, գիտի, որ լուրջ խնդիրներ լինել չեն կարող, եթե հասկանում են իրար: Կարեւորը` նա ինձ հասկանում է, սիրում է, ինքն էլ գիտի, որ ես էլ իրեն եմ սիրում:

- Քանի որ հունվար-փետրվար ամիսները սիրո ամիսներն են, ի՞նչ կմաղթես սիրահար զույգերին:

- Ով սիրոմ է` թող ավելի շատ սիրի, ով չի գտել` թող գտնի իր սիրուն եւ միասին լսեն Արմենչիկի երգերը:

Երջանկություն այս զույգին.